|
Wat is‘n Johr? En korten Schritt!
En Druppen, de in‘t Weltmeer flütt!
Un doch is in em so väl Qual,
Un so väl Freud‘ un Lust tomal!
Un so väl Hoffnung, so väl Glück,
Un so väl Angst un Missgeschick! |
Man blots en liesen Klockenschlag
Von unsen Herrgotts Arbeidsdag!
Un doch so vull von Mäuh un Not,
So vull von Läben un von Dod,
So vull von Leiw un Sickverstahn,
Un ewig Utenannergahn! |
Nu stahn wi wedder vör de Purt,
En nieges Johr dorachter lurt.
En Druppen man, en liesen Schlag
Un doch: Wat dat woll bringen mag?!
Mit Fürchten un voll Hoffnungsfreud
Uns‘ Hart em lang entgegenschleiht! |